Italiani “i dashuruar” me Shqipërinë nga Radio Tirana në vitet ‘80

Në shtëpinë e tij fjala “Shqipëri” nuk ishte shqiptuar kurrë deri atëherë. “Nepal”, ishte dëgjuar ndonjëherë, “Zimbabve” të paktën disa herë… po Shqipëri, zero, njësoj si ato shtete polineziane Tuvalu e Kiribati të humbura në Paqësor, dhe kjo, deri kur ndodhi udhëtimi i tij i parë në vendin e shqiponjave, në shtator të vitit 1985. Kjo situatë ishte e njëjtë në të gjithë Italinë, e shkuara ishte harruar, për tu rizbuluar në vitin 1991, kur mbërritën anijet me refugjatë shqiptarë.

“Në vitin 1980 mendoja se nga Adriatiku deri në Siberi shtrihej një tokë e vetme e kuqe, e gjitha e njëjtë, uniforme, me nuanca shumë të vogla. Kërkoj mirëkuptim, kam një rrethanë lehtësuese: isha gjashtëmbëdhjetë vjeç. Dhe kështu, duke dëgjuar propagandën e Radio Tiranës në dy transmetime të përditshme nga gjysmë ore secili, zbulova se shqiptarët ishin një komb i izoluar nga bota. Qëndronin vetëm, më të vetmuar se vendet e painkuadruara si Jugosllavia apo India, të cilat nuk rreshtoheshin me asnjërin prej dy blloqeve, por në fund të fundit anonin pak nga njëra anë e pak nga tjetra”, – kujton Antonio Caiazza, gazetari i RAI-t, publicist, njohës i mirë i vendit tonë. Me gazetarin italian isha lidhur më parë përmes rrjeteve sociale ndërsa i kërkova ti përgjigjej disa pyetjeve në lidhje me intervistën që ai i kish bërë Fatos Kacelit, djalit që shpërtheu me kamion derën e Ambasadës Italiane në Tiranë më 23 qershor 1990 dhe që u botua në revistën “NewsBomb”.