ENI JANI: ARTI SHITET SI LUKS I TEPRUAR NË KOHËN QË JETOJMË!

Eni Jani vjen në një intervistë pa filtra duke rrëfyer veten si aktore dhe regjisore, si nënë dhe si grua. Nga vajza e talentuar tek seriali "Njerëz dhe Fate", që rrëmbeu zemrat e publikut dhe e bëri atë të dashur tek njerëzit dhe skena, Eni thotë se pas kaq vitesh ajo që ka ndryshuar është diçka thelbësore. Arti për të sot nuk është vec pasion apo dashuri, por mision. Një mision, qw ka fuqinë të ridimensionojë dhe të ndryshojë shoqëri. Por sipas saj, arti sot vuan diçka thelbësore, mënyrën se si atë e shohin dhe e shesin tek publiku. "Për fat të keq artin e shohin si argëtim, apo dhe më keq nga institucionet përkatëse të cilat e shohin si luks të tepruar në realitetin ku jetojmë dhe se po i hedhin lekët kot", pohon ajo. Në bisedën për NewsBomb, Eni ndalet dhe tek raporti i saj me bashkëshortin, aktorin e njohur Genc Fuga, ku tregon se sfida e vështirë që kaluan me shëndetin e tij, nuk ndikoi apo la gjurmë në mjedisin e tyre, sidomos në familje dhe tek vajzat. Eni, sot, në këtë fazë të jetës, mendon se e ke gjetur harmoninë mes gruas, nënës, bashkëshortes dhe artistes brenda teje? Në jetë, gjërat është vështirë të jenë ashtu si i mendon, sot ndihesh gjithmonë e më i pasigurtë në punët që bën kështu që balancat krijohen sipas momentit dhe angazhimit. Gjithësesi dhe pse përpiqesh të vendosesh një balancë, gjithmonë ndihem fajtore në raport me vajzat. A po bën atë që ke dashur dhe si ke dashur dhe menduar ti ? Po, bëj gjërat që dua, por si i kam menduar dhe si dua, mendoj se është pak e vështirë. A ka pasur ndonjë moment kur je ndjerë e detyruar të zgjedhësh mes një roli që e doje shumë dhe jetës tënde personale? Si e ke përjetuar atë ? Nuk është se propozimet janë pafund për të zgjedhur, por kur vajzat kanë qenë të vogla nuk jam angazhuar në projekte. Ke një rol, (përveç rolit të Erës) që ka ndryshuar diçka brenda teje, apo që të ka mbetur më gjatë në mendje, si personazh? Po, personazhi i Sonjës te Xhaxha Vanja i Çehovit. Roli im i parë te Teatri Kombëtar ku luaja me pedagogen time artisten Drita Pelingu dhe aktorët Robert Ndrenika, Fatos Sela, Yllka Mujo etj. Sonja është një rol shumë i dashur për mua. Në gjithë këtë rrugëtim, çfarë nuk ke pranuar kurrë të sakrifikosh, edhe nëse mund të të kushtonte sukses? Po ka patur gjëra që mund të më jepnin sukses dhe nuk kam zgjedhur t’i bëj. Më ka pëlqyer të mos e zvogëloj veten përball këtij “suksesi”. Kur kthen kokën pas, si të duket sot vajza që nisi aktrimin? Çfarë ka ndryshuar më shumë në mënyrën si e ndjen dhe e jeton artin? Nëse në fillimet e mia e kisha pasion dhe e bëja më shumë dashuri, me vitet kam kuptuar se brenda meje arti sot është mision. Mision që nis në rradhë të parë nga vetja, për të bërë një version më të mirë të vetes dhe e dyta këtë mision ta përcjell tek vajzat e mia fillimisht, e më pas në shoqëri. Unë besoj fort se teatri “arti” të bën njeri më të mirë. Eni të gjithë të mbajnë mend në fillim si Era, tek "Njerëz dhe Fate", një rol që duket se shenjoi karrierën tënde, po para këtij momenti, gjithmonë aktore ke dashur të bëhesh? Nëse s'do kishe pasur atë sukses, mendon se do kishe bërë të njëjtën rrugë? Këtë nuk di ta them saktësisht, thjesht di të them se gjithmonë kam qenë e tërhequr drejt filmave dhe teatrit, nuk lija asgjë pa parë. Si e ke përjetuar famën atëherë, jam kurioze. E kujton? Ka ndodhur në një mënyrë të papritur dhe të pabesueshme për mua, nuk e mendoja kurrë që seriali do të kishte atë impakt që në serinë e parë. Unë mendoj që ishin shumë gjëra të mbledhura bashkë. Ishte vetëm një ekran dhe njerëzit ishin drejt tij të orientuar, kishte mungesë krijimesh dhe njerëzit ishin të etur për të parë krijime të reja, për më tepër që ishte një serial ku çdo shtëpi shihte një copëz të realitetit të tij. Në atë periudhë nuk e kam kuptuar se çfarë do të sillte momenti kur seriali të shfaqej, por e kam shijuar gjithë dashurinë e dhuruar nga njerëzit. Si ka qenë fëmijëria jote? Kush të ka mbështetur më shumë në rrugën drejt artit? Fëmijëri aktive me lojëra që i kujtoj me mall edhe sot dhe më vjen keq që fëmijët e sotëm nuk e kanë mundësinë e një fëmijërie aktive e kreative. Në momentin kur vendosa të shkoj në Akademinë e Arteve kam patur mbështetje në çdo hap nga familja. A ka pasur momente kur je ndjerë e nënvlerësuar? Si e ke mësuar ta përballosh pa humbur besimin tek vetja? Besimi në vete është një pikë e fortë e imja, e kam patur gjithmonë. Besimi në potencialin tim më ka bërë që nënvlerësimet mos t’i marr kurrë për zemër. Të qenit nënë… si të ka ndryshuar si grua dhe si artiste? Të ka bërë më të ndjeshme, apo më të fortë, çfarë të ka ndryshuar? Mëmësia t’i bën të dyja, mua të paktën po, por më tepër nga të dyja më ka rritur. Më ka bërë të kuptoj veten më mirë, të vendos prioritete e të luftoj për to. A ke ndjerë ndonjëherë atë fajin e heshtur që e njohin shumë nëna, kur puna të largon nga fëmijët, apo kur zgjedh familjen dhe lë pas një mundësi? Është ndjesi që nuk të ndahet. Deri në momentin që do vendos të mos merrem më me punën time (gjë të cilën e mendoj ca larg) kam frikë se ndjesia e fajit s’do më ndahet asnjëherë sidomos në raport me vajzat, sepse mendoj që në çdo moshë që do jenë do kenë nevojë për praninë time. Cilat janë vlerat që mbi të gjitha do që vajzat e tua të marrin nga ty, jo si artiste, por ndoshta më tepër si grua? Në radhë të parë të mos rreshtin së dashuri veten. Një njeri që nuk do dhe vlerëson veten për atë që është nuk do mundet të dojë dikë tjetër, nuk do jetë asnjëherë në gjendje të ndihmojë dikë. Të besojnë tek fuqia e ndryshimit, ndryshimi ndodh kur fillon brenda vetes. Nëse një ditë ato do të zgjidhnin artin si profesion të parë, çfarë këshille do ju jepje? Që është profesioni më i bukur që ekziston, të cilin duhet ta shohin si mision jo si profesion. Si është të jesh grua në art në Shqipëri sot? A ka ende gjëra që nuk thuhen me zë të lartë, por janë aty dhe ndikojnë jo pak? Nuk mendoj që sot ka problem të jesh grua në art. Sot ka problem të jesh në art, qoftë grua, qoftë burrë. Për fat të keq artin e shohin si argëtim, apo dhe më keq nga institucionet përkatëse të cilat e shohin si luks të tepruar në realitetin ku jetojmë dhe se po i hedhin lekët kot. Është për të ardhur keq që nuk e perceptojnë si formë kultivimi, edukimi të qytetarisë. A mendon se një grua duhet të luftojë më shumë për të mbrojtur kufijtë dhe dinjitetin e saj në këtë industri? Mendoj se gruaja është në rrugë të drejtë në pozicionimin e saj në këtë industri dhe më gjerë. A të ka ndodhur të thuash “jo”, edhe kur e dije që mund të të kushtonte në karrierë? Si është ajo ndjesi? Po, kam thënë jo, por nuk e shoh që më ka kushtuar në karrierë, përkundrazi më ka bërë të ruaj një figurë të caktuar në karrierë. Nuk e kam parë kurrë si humbje në momentin që kam thënë me koshiencë jo. Sa e vështirë është të ruash veten tënde të paprekur në një botë që shpesh të kërkon të ndryshosh, të konformohesh për t’u pranuar? Nëse je në luftë me veten, po është e vështirë; nëse je në paqe dhe e ke të qartë se çfarë do dhe si e do, nuk e sheh si të tillë. Thjesht pranon të kesh 5 gjëra më pak, por i ke me hak dhe cilësore. Marrëdhënia me bashkëshortin, me Gencin ka kaluar nëpër kohë të lehta dhe të vështira. Si ke ndryshuar ti, por edhe ju pas sfidës me shëndetin që ai pati? “Lufta” më e madhe ka qenë pikërisht kjo; të mos ndihej që në realitetin dhe jetën tonë familjare të kishte ndryshime që reflektoheshin dhe ndikonin sidomos tek vajzat. Për fatin tonë të mirë, Zoti dhe dashuria e njerëzve bëri që sfida jonë të kalohej pa pasoja që lënë gjurmë. Genci vazhdon mësimdhënien, pak nga pak po prek dhe skenën, për momentin ka një projekt në Gjirokastër. Përveçse fuqisë tek besimi, tek Zoti, në momente të tilla, çfarë ke mësuar apo kuptuar thelbësisht për jetën, për njerëzit? Situata të tilla të bëjnë të kuptosh se çfarë ka vërtet vlerë në jetë. Çdo gjë e ka një zgjidhje po të ruash qetësinë, shëndeti nuk ka çmim. Sa ju ndryshuan prioritetet por edhe qasja ndaj punës, ndaj projekteve, pati një moment reflektimi? Të them të drejtën, puna më ka ndihmuar sidomos puna që bëja në atë periudhë me fëmijët pa kujdes prindëror. Është një punë që vazhdoj ta bëj dhe sot duke realizuar shfaqje teatri si formë edukimi me këta fëmijë. Sa ndikim ka pasur Genci në vendimet e tua? Cili është ai që udhëheq nga ju të dy ? Në raportin tonë s’ka patur kurrë “unë” apo “ai”, çdo gjë e konsultojmë dhe bëjmë atë që mendojmë se na shërben për momentin. Këtë duam të përcjellim dhe tek vajzat tona që me një komunikim të shëndoshë do kesh gjithmonë një raport të shëndoshë që respekton secilin nga partnerët.

ENI JANI: ARTI SHITET SI LUKS I TEPRUAR NË KOHËN QË JETOJMË!

Jonida Hitoveizi

Artikuj të ngjashëm Artikuj

DASHURITË E MIMOZËS APO MOZË DASHURIA?

MOZA ËSHTË TUTORI I VETËM I VETES

Suksesi i një viti! Aulon Naçi, një partiturë në ndërtim!

ALIS dhe NAN, balada që preku miliona shqiptarë

Richard Deacon, skulptori britanik: Si e pashë Tiranën me kullat e veta!

KUR KOÇO DEVOLE E CEKJA NA RRËFENIN ËNDRRAT E SHQIPTARËVE

Artikujt më të lexuar

Zvërneci, investimi që do ndryshojë historinë e turizmit shqiptar

Përtej Zvërnecit

Gjergj Luca, kryeoligarku i Shkrimsit, rebeli që grisi diplomën për t’u bërë biznesmen

PROTESTA E MEMEVE TË TALLESH NË ZGRIPIN E PAMUNDËSISË

Gjiri i Kakomesë, “Bukuroshja” e braktisur bëhet gati për TURIZËM

JETA E NATËS NË VITET ’90, NGA DISKO ALBANIA DHE MARIKAJ TE BUZUKËT E PARTYT RAVE

Sabri Godo, veç “SKËNDERBEU”-t ju rrëfej betejat e mia me kalë

Kontaktet

Kategori

Mirëse u ktheve!

Hapni një llogari të re!

Merrni fjalëkalimin tuaj

Je i sigurt që dëshiron ta zhbllokosh këtë artikull?

Are you sure want to cancel subscription?

ENI JANI: ARTI SHITET SI LUKS I TEPRUAR NË KOHËN QË JETOJMË!

Jonida Hitoveizi

Mbështetni autorët dhe abonohuni në përmbajtje

Shkarko

Zblloko Artikullin

Artikuj të ngjashëm Artikuj

Artikujt më të lexuar

Kontaktet

Kategori

Mirëse u ktheve!

Hapni një llogari të re!

Merrni fjalëkalimin tuaj

Je i sigurt që dëshiron ta zhbllokosh këtë artikull?

Are you sure want to cancel subscription?