Armando Broja, rrëfehet malësori londinezi i kuqezinjve: KJO ËSHTË JETA IME

Makthet ekonomike e përndiqnin familjen Broja aq sa ta bënin të niseshin në udhën e emigrimit. Pjesa e më e madhe e të afërmëve ishte larguar. Anglia ishte destinacioni i Xhevahirit, i cili i dinte mjaft mirë peripecitë që e prisnin. Por, si një i ri vigoroz me energji të forta dhe plot projeksione për të ardhmen, nuk pushonte asnjë ditë. Edhe pse kishte sistemuar gjithçka në fshatin Kamicë të Malësisë së Madhe, të ardhmen e fëmijëve të tij e pa larg Shqipërisë.

Data shënonte 10 shtator 2001. Sekondat dukeshin si minuta dhe minutat si orë për Xhevahirin. Shihte pa pushim nga dera e reanimacionit. Bashkëshortja e tij, Blerina priste t’i sillte dhuratën më të bukur të jetës. Emocionet s’e linin në vend. Lëvizte në koridor nga një cep në tjetrin. Më në fund, drejt tij pa të afrohej doktori anglez që me një buzëqeshje të lehtë në fytyrë i tha: “Urime, sapo u bëtë baba i një djali”. Gëzimi ishte i papërshkrueshëm për Xhevahirin që nxitoi të shihte kampionin e ardhshëm bashkë me bashkëshorten. Asokohe ishte vetëm 27-vjeç dhe si një baba i ri, nuk hezitoi të ndante lajmin e ëmbël me gjithë fisin Broja.