Si u vra një nënë që kërkonte në polici vrasësit e djalit

Pas 9 vitesh tradhëti, pabesi, heshtje, pluhur e harresë zbulohet e vërteta e vrasjes së nënë e bir në Durrës. Dëshmi dhe fakte të pathëna të një prej krimeve më të llahtarshme të dekadës së fundit. Çfarë ndodhi në të vërtetë me rastin e Fatmira dhe Elvis Dedajt që u vranë në harkun kohor të 15 muajve?

Në të dalë të ditës dhe në të rënë të rrezes së parë të diellit, Fatmira shkonte te varri i të birit, Visit. Aty kishte fatin dhe shpresën e saj! Pasi fliste me të, i tregonte ankthet dhe betejat e ditë-natës, ajo nisej për në punë, në Golem, disa metra sipër vendit ku Visi i saj ishte vrarë me breshëri plumbash në kohën kur Fatmira nënë iu kishte gëzuar ardhjes në jetë të djalit të tij. Ashtu i ngrysi 15 muaj e një javë të jetës së vet, mes nëntokës dhe qiellit,  mbuluar me të zeza duke u endur nëpër dyert e insitucioneve nga ku përditë thoshte të njëjtin emër, përditë iu tregonte për të njëjtën shok të të birit, përditë priste një shkëndijë të vërtete të ligjshme që vrasësi i Visit të kishte emrin që ajo njihte dhe i kishte dhënë edhe bukë!

…Edhe dita e 14 shtatorit të 2013-s nisi ashtu! Fatmira doli herët. Shkoi në varreza, foli me Visin dhe më pas i duhej të shkonte të takonte ish-shokun e të birit, të fliste me të, se pse karburanti i të birit ishte bërë me llafe se kishte naftë të keqe! Edhe pse i biri kishte më shumë se një vit që ishte vrarë, ajo mendonte dhe donte që emri i djalit të saj të mos përgojohej për keq. Nuk mund ta lejonte që në atë pronë, që iu hëngri kokën në mënyrë çnjerëzore dhe kriminale atij dhe asaj, të tregtohej karburant me hile, sepse Visi i saj nuk mund të turpërohej as i vdekur. Itinerarin e ditës dhe të dhimbjes së saj e dinin pak njerëz, por e dinin! Jetonin me të; jetuan deri në grahmën e fundit që u ngjit deri në pallat nëpërmjet borisë së mbetur takuar të makinës ndërsa killerat e kishin sulmuar me  thika e kaçavida!