Fatmir Merkoçi: Me plumb në kokë, mbi shkallë për të folur me Bashën

Ka një plumb në kokë, marrë në protestën e 20 shkurtit 1991 kur shkoi të rrëzonte bustin e Enver Hoxhës dhe ishte vetëm 32 vjeç. Është pjekur për 30 vjet protestave kurdo ku kanë ndodhur dhe në 8 janar, 62 vjeçari, ishte i pari që hipi shkallëve tek selia e PD, për të komunikuar me Bashën, në kat të dytë. Kur e pyetën në polici pse e bëri, dha përgjigjen e jashtëzakonshme që u shkaktoi të qeshura të gjithëve: U ngjita të ndërroj poçin e llampës së djegur! Fatmir Merkoçi është i vetmi që ka refuzuar dekoratën e ish-Presidentit Bamir Topi për 20 shkurtin dhe deklaroi publikisht se nuk do ta merrte atë dekoratë, pa iu hequr statusi “Hero i Popullit”, Enver Hoxhës. Në 8 janar, i hodhën sprai djegës në fytyrë nga selia e PD. Në këtë intervistë për Newsbomb, ai tregon historinë dhe rrugëtimin 30 vjeçar në protesta. Zoti Merkoçi, ju njiheni si njeriu i protestave, keni drejtuar dhe keni marrë pjesë në shumë të tilla, si ndiheni kur ua thonë këtë? Unë jam rritur në protesta, protestat e mia fillojnë shumë më herët sesa protestat e të tjerëve. Kam 30 vite që jam në protesta. S’ka protestë në Shqipëri që unë të kem munguar, pavarësisht se kush e thërret protestën. Edhe në protestën që u bë për rritjen e çmimeve që u improvizua nga vetë Rama, unë arrita t’jua marr mikrofonin dhe t’ua shtroj kërkesat që i do çdo njeri, por Rama kur e pa që po merrte tamam formën e protestës, urdhëroi mbylljen e saj. Çfarë ndodhi në 20 shkurt 1991? Si u plagosët? Ne vendosëm të dilnim dhe të protestonim, por nuk e dinim sesa njerëz do na bashkoheshin. Jemi takuar me grupin e studentëve tek “Shtatë Xhuxhat” dhe jemi ngjitur lart në Qytetin Studenti. Aty improvizuam një tribunë në një ballkon, ku unë mora mikrofonin dhe i thashë Mondës të nxirrte njerëzit në bulevard dhe ajo bëri thirrje “gratë dhe vajzat në bulevard”. Unë mora mikrofonin dhe thirra “të gjithë në bulevard”. Kur shkuam te piedestali, unë së bashku me 20-30 vetë të tjerë arritëm të hipnim lart. Filluam të godisnim përmendoren me duar, pasi s’kishim asgjë me vete. Ishin më shumë se 100 mijë njerëz në shesh dhe nuk ka pasur një xham të thyer. Kur pushtuam piedestalin, policia përdori armë kundër nesh. Unë jam qëlluar me armë në kokë. Më dërguan në spital, sot jam gjallë vetëm falë mjekut Arjan Xhumari. Më dinin të vdekur. Kur u përmenda, fjala e parë që thashë ishte “a ka viktima”? “Jo”, më tha Arjani, ndërsa duke qeshur shtoi: “Ti je duke vdekur për vete, ça viktimash thua”. Dola nga spitali pas disa orësh dhe u bashkova me të tjerët. Nuk ishim nisur për të rrëzuar shtatoren, por ashtu erdhën ngjarjet. Përse e refuzuat dekoratën e ish-Presidentit Bamir Topi? Një ditë më erdhi ftesa për t’u paraqitur në Presidencë. Shkoj aty kishte personalitete të shumtë, trup diplomatik dhe plot gazetarë. Shikoj që po dekoroheshin me radhë për “20 Shkurtin” operatorë dhe gazetarë. Presidenti më jep titullin “Ithtar i Demokracisë”, ndaj unë i them: “Përpara se ta marr këtë dekoratë, dua të them 2 fjalë. Ne me komunizmin jemi ndarë në 20 shkurt, ndërsa ju politikanët nuk jeni ndarë akoma, as moralisht, as ligjërisht dhe as politikisht. Përsa kohë ju nuk i hiqni titullin “Hero i Popullit” Enver Hoxhës, nuk e pranoj dekorimin”. Thashë këtë dhe ika. Një diplomat gjerman më takon dhe më thotë: Sot e vrave për herë të dytë komunizmin. Kalojmë te protesta në selinë e PD, si e morët iniciativën për të hipur në shkallë dhe për t’u ngjitur në zyrën e zotit Basha? Kisha vënë një pankartë para se të fillonte protesta ku ishte shkruajtur: “Sot shpallet fituesi VIP i Big Brother”. Ai ishte sinjali për të thënë se këtu ka një njeri që e komandon. Për mua, sipas të gjitha informacioneve që kisha, kjo ishte një marrëveshje mes Ramës dhe Bashës, pasi shihja deklaratat e këtij të fundit që thoshte “I kemi marrë të gjitha masat”. Kam qenë në krye të protestës, aty ku mua më takon të jem, sepse përreth meje kam patur ata djem apo fëmijë të djemve të 2 Prillit të Shkodrës. Brenda partisë ndieja erë gazi. Gjatë gjithë kohës, thyheshin xhama nga brenda dhe dëgjoheshin shashka që hidheshin. Në një moment fluturon një karrige nga brenda. Pak më vonë, disa çuna sjellin një shkallë për t’u ngjitur te zyra e zotit Basha. U ngjita në shkallë, shkova për të komunikuar me zotin Basha për hedhjen e gazit. Në momentin që hapet dritarja, pashë që ishin ulur të gjithë në tavolina, por në atë moment shfaqet një njeri me vare dhe e ngre varenë për të më gjuajtur. I them “mua do më gjuash? Gjykoj se do jetë njeri i PD-së, i cili duke më parë, mendosi se unë e njoha dhe u step. Në këtë moment vjen vrullshëm një tavolinë për të ma hedhur mua, dhe nga dera del dikush. Kam ngritur duart lart dhe i them “Lul Basha më vrit tani se vetëm kjo të ka ngelur”. Në këtë moment ata ndaluan dhe e tërhoqën. Më pas doli një dorë me një bombul gazi dhe ma hodhi në surrat. Falë instiktit u mbrojta me xhup. Unë zbrita 2 shkallë më poshtë, marr flamurin e partisë dhe e vendos atje, për t’u thënë se ne jemi PD-ja, s’mund të kemi sherr me njëri - tjetrin. Unë kam parë armë brenda. Njerëz të armatosur kur ti bën mbledhje, nuk arrit ta kuptoj. Unë shkova thjesht për komunikim. Basha duhet ta kishte pranuar hyrjen time brenda. Pas protestës ju arrestuan? Çfarë deklaruat në Komisariat? Pas protestës, më marrin në telefon dhe më thonë që duhet të paraqitesha në polici. Kur shkoj atje, nuk më dhanë një letër ku të më shpjegonin përse më thirrën, thjesht më thanë se do më pyesnin për protestën. Më tha ajo zonja, “do të pyes pse hipe te shkallët? I thashë: E sheh poçin ti këtu? Me çfarë ndërrohet poçi i djegur? Me shkallë. Prandaj hipa unë, se është kryetari i djegur dhe do ta ndërroj”. Keni patur komunikime me zotin Basha apo me zotin Berisha? Basha ka një vit e ca që ma ka bllokuar telefonin. Komunikimi i fundit me të ishte 2 ditë para protestës, shkova për t’u ulur dhe për të folur me atë, pasi dëgjova se ishte bunkerizuar partia. Nuk e besoja që kishim arritur deri në këtë pikë, megjithatë unë vajta për ta takuar, për t’u ulur dhe për të folur me të, qoftë edhe për ta parë vetë. Realisht unë shkova, i rashë derës së madhe. Dikush nga brenda më tha “dil nga dera tjetër”, dola nga dera tjetër. Kur kam dalë aty, ishte shoqëruesi i Bashës, më hapi derën. I thashë se do takoja zotin Basha dhe më tha “e ke te kafja”. Shkova te kafja, ishte me gazetarët, po pinte kafe. I kërkova takim, nuk pranoi se ishte shumë i zënë. Meqënëse nuk pranoi, i thashë “të dola borxhit, unë kaq e kam”. Ky ka qenë komunikimi i fundit, ndërsa me Berishën nuk kam asnjë lloj komunikimi. Kam qenë në Foltoren e parë, pasi vetë pozicioni që kam më detyron të shkoj t’i dëgjoj vetë. Më ulën në rresht të parë, por s’doja t’i bëja pyetje për të mos thënë “ia kanë dhënë”. Por komunikim telefonik apo fizik nuk kam patur. Edhe në protestën e fundit, kur jam arrestuar dhe kam dalë, s’kam patur asnjë komunikim. Si ju duket vendimi i Bashës për të përjashtuar Sali Berishën përgjithmonë nga PD? Zoti Basha vazhdon që të shkelë statutin dhe të tregohet një mini-diktator. Nuk ka asnjë pikë në statutin e partisë që mund të përjashtosh një njeri. Ta përjashtosh nga partia, do të thotë të vrasësh pluralizmin. Nuk ma vret dot mendimin, s’ka ligj të të vrasë sepse mendon, vetëm në diktaturë. Mund ta shkarkosh si funksionar partie dhe nga Grupi Parlamentar, por jo ta shkarkosh. Nuk ka tagër, anëtar partie mund të jetë kush të dojë. Çfarë i kërkoni Lulzim Bashës? Unë i kërkoj prapë takim Lul Bashës për të zgjidhur problemin. Unë kam mënyrën për ta zgjidhur, sepse unë nuk kam konflikt interesi as me grupimin e Bashës dhe as me të Berishës. Unë jam ai Miri asnjanës, ai Miri i 30 vjet protestave, pasi nuk kam qenë kurrë funksionar i partisë apo i shtetit. Unë kam asetet e mia që nuk i ka dhënë kush nga këta. Unë kam dhënë gjakun, sepse unë jam i vdekur. Unë në 20 shkurt isha i vdekur, por falë Arjan Xhumarit jam gjallë. Përfaqësoj ata demokratë që nuk e kanë mundësinë të shprehen në media. I kërkoj Bashës të vijë të bëjë debat publik. Të marrë kë të dojë, unë do jem vetëm. Nëse më mund, unë kam për borxh t’u drejtohem të gjithë demokratëve dhe t’u them që do shkojmë të gjithë pas Bashës. Unë e pranoj fajin, por të ulet në tavolinë. Një paqe e vendosur me pushkë, është paqe e brishtë, nuk zgjat. Është e pamundur. Je njeri i bunkerizuar zotëri, si feston ti kundër vëllezërve të tu. Çfarë donin njerëzit e huaj brenda PD-së? Hajde flasim, nuk zgjidhet gjë, ti andej dhe unë këtej. Ai më ka bllokuar telefonin, si do komunikoj me të? Unë kam dhënë jetën për këtë vend, si ma mbyll mua ti telefonin? I kam kërkuar publikisht takim, ai më ka hequr edhe nga facebook-u mua.

Fatmir Merkoçi: Me plumb në kokë, mbi shkallë për të folur me Bashën

Nga Xhon Metaj

Artikuj të ngjashëm Artikuj

Lufta me Bulevardin

Demokratët vendosin, Berisha Forever!

3 italianët e protestës së PD: Qëlluam policinë me patate, për solidaritet!

PS, 11 rastet e “Ndarjeve të bujshme”

Tirana, Besnikëri, apo Rebelim?

Dimri i Madh i Edi Ramës

Artikujt më të lexuar

Zvërneci, investimi që do ndryshojë historinë e turizmit shqiptar

Përtej Zvërnecit

Gjergj Luca, kryeoligarku i Shkrimsit, rebeli që grisi diplomën për t’u bërë biznesmen

Vajzat e humbura

Lufta me Bulevardin

Gjiri i Kakomesë, “Bukuroshja” e braktisur bëhet gati për TURIZËM

PROTESTA E MEMEVE TË TALLESH NË ZGRIPIN E PAMUNDËSISË

Kontaktet

Kategori

Mirëse u ktheve!

Hapni një llogari të re!

Merrni fjalëkalimin tuaj

Je i sigurt që dëshiron ta zhbllokosh këtë artikull?

Are you sure want to cancel subscription?

Fatmir Merkoçi: Me plumb në kokë, mbi shkallë për të folur me Bashën

Nga Xhon Metaj

Mbështetni autorët dhe abonohuni në përmbajtje

Shkarko

Zblloko Artikullin

Artikuj të ngjashëm Artikuj

Artikujt më të lexuar

Kontaktet

Kategori

Mirëse u ktheve!

Hapni një llogari të re!

Merrni fjalëkalimin tuaj

Je i sigurt që dëshiron ta zhbllokosh këtë artikull?

Are you sure want to cancel subscription?