PD, 7 humbje - asnjë ndryshim

Sheshi Skënderbej oshëtiu sërish një javë më parë me Wind of Change të Scorpions. Por pas 35 viteve pak gjëra kanë ndryshuar në skenën politike. Sidomos në kampin e opozitës. Pas 7 humbjeve, demokratët nisin sezonin e ri me të njëjtin lidership, të njëjtin stil, të njëjtin fjalor. Ku po shkon forca që solli përmbysjet e mëdha?! Të dielën e 14 shtatorit në darkë, qielli i Tiranës u mbulua me tingujt e Scorpions, ku Wind of Change u këndua nga mijëra të pranishëm që kishin mbushur Sheshin Skënderbej. Legjendarët gjermanë kanë vend të veçantë në zemrat e shqipeve. Vetëm se himni i ndryshimit që ishte si kolona zanore e përmbysjeve të mëdha në fund të viteve ‘80 e në fillim të viteve ‘90 në gjithë lindjen, këngë që frymëzon sot e kësaj dite, e gjen Tiranën me të njëjtën skenë politike. Qyteti e njerëzit janë tjetër, padyshim. Por, partitë po ato. Udhëheqësit të njëjtë. Wind of Change tingëllon shumë ironike e paradoksale në qiejt e Tiranës. Sidomos, vjen e tillë për demokratët. Ja ku jemi sot pas 35 vitesh, i njëjti lider, të njëjtët mbështetës, e njëjta mendësi. Në partinë që rrëzoi komunizmin e solli pluralizmin të gjithë flasin për ndryshim. Pëshpërisin me zë të ulët nëpër tavolina, në takime të ngushta. Por askush nuk flet. Madje së fundmi ka nisur një trend për ngritjen e një kulti të ri ndaj Sali Berishës, ku disa fanatikë të tij thonë sikur sa gjysma e tij të punojnë të tjerët, PD do ishte në pushtet. 7 humbje, asnjë analizë Ajo e majit, ishte humbja e 7-të e PD përballë Edi Ramës që prej 2013, kur demokratët kaluan në opozitë. 4 gara politike dhe 3 lokale. Me një rezultat që sa vjen e përkeqësohet. Nëse kur humbiste Lulzim Basha kishte zëra që kërkonin largimin e tij, kishte retorikë që nxiste mbajtjen e përgjegjësisë, kjo nuk po ndodh me Sali Berishën. Edhe pse, me rimarrjen e PD në atë "luftë civile", 4 vite më parë, demokratët sanksionuan në statut largimin automatik të kryetarit që nuk fiton zgjedhjet. Për këtë nen, që metaforikisht u cilësua asokohe si "neni Basha", tanimë kujtohen vetëm gëzetarët që mbulojnë PD. Ata shpesh pyesin, madje dhe Berishën drejtpërdrejt. Përgjigja është; këto nuk ishin zgjedhje, por masakër elektorale. Pika e përgjegjësisë vlen kur ka zgjedhje. Nuk ishin zgjedhje, por mesazh po Edhe pse të gjithë bien dakord se zgjedhjet nuk ishin të lira e të ndershme, se pati trysni, blerje e kapje të votës, se u përdorën asetet publike nga qeveria, se nuk pati barazi në garë, se pati manipulime, sërish ka një konsensus të gjerë që megjithatë populli po i dërgon mesazh opozitës që duhet të ndryshojë. Thjesht, PD po refuzon ta dëgjojë. Në klimën ku qeveria duket se qëndron me fijet e saj pas çdokujt që e ka të drejtën e zgjedhjes, përsëri qytetarët dhanë 120 mijë vota për partitë e reja, alternativat që u shfaqën më maj 2025, duke u siguruar atyre përfaqësim në Kuvend. Pra 120 mijë vetë patën lirinë dhe hapësirën për të shprehur pakënaqësinë ndaj qeverisjes, dhe ndaj PD. Ky duhej të ishte një tjetër sinjal që t'i bënte demokratët të uleshin e të reflektonin. Pasiqë, mazhoranca ka arritur të ruajë radhët e saj, madje të rritet në krahasim me rezultatin e para 4 viteve. Aq sa ka luksin e arrogancën të bëjë prurje të reja e të zërë opinionin në befasi me emra e portrete që tanimë nuk janë as rilindas, socialistë jo e jo, por një soj tjetër. Ka dhe fenomene të rrjeteve sociale. Në fund të ditës, janë ato, votat e denokratëve që mungojnë referuar 2021, vota që në të kundërt duhet të shtohen për të ndodhur rrotacioni. Sezon i ri, stil i vjetër Nuk ka dyshim se seanca e parë e Kuvendit e 12 shtatorit tregon se si do të jetë ky sesion. PD e nisi në mënyrë luftarake. Dhe paqe nuk do të ketë. Vetëm se është i njëjti stil përplasjeje, të njëjtat gjeste, të njëjtët njerëz, madje dhe i njëjti fjalor. Dhe nëse kjo e ka bërë deri më tani PD-në një denoncuese të fortë dhe qëndrestare të pashembullt, pak ka bërë për t'i sjellë përkrahje masive e votë popullore. Atëherë, pse vallë do të kemi rezultat tjetër me aplikimin e të njëjtës metodë. Në këtë shoqëri në krizë, në këtë ambient të mpirë ku askush nuk rrebelohet e nuk proteston me gjithë zullumet e qeverisjes së keqe, sërish njerëzit kanë dëshmuar se diçka tjetër duan dhe presin nga PD. Dhe e kanë deklaruar tanimë dhe zyrtarisht me votën e Majit. Asimetri e paradoks Kur vjen puna te qeverisja, edhe në rastet e skandaleve apo flagrancave të çdo niveli, edhe më periferike, PD dhe opozita mbajnë përgjegjës Edi Ramën. Për një dështim në Sarandë apo skandal në Tropojë. Për çdo aferë. Ata e drejtojnë gishtin nga kryeministri. Dhe me të drejtë. Ai është përgjegjës. Sepse ai është në krye të sistemit dhe klimës së krijuar. Vetëm se të bën përshtypje se nuk vlen e njëjta logjikë, i njëjti standard për PD. Kemi paradoks dhe asimetri. Pra në kushtet kur ka diçka që nuk shkon tek kjo forcë politike, kur kemi zgjedhje të gabuara, kur kemi emrat jo të duhur, apo kur kemi disfata elektorale, fajin e kanë gjithë të tjerët por jo lideri. Është përgjegjësi e Flamurit, e Gazit, e Albanës, e kujtdo, por jo e Berishës. Kjo tabu, 35 vite pas pluralizmit nuk ka për ta ndihmuar këtë forcë politike, edhe pse për momentin dukshëm është doktori që e mban të bashkuar në këto kushte të vështira. Por në afatgjatë, mungesa e lirisë për ta bërë këtë debat, mungesa e kurajos për t'i kërkuar llogari, apo për t'i kërkuar Sali Berishës që të largohet, do të sjellë më tej atrofizimin dhe rënien e krediteve të PD. Si mund të jetë interesante për publikun, për njerëzit një forcë politike që ka sot të tilla limite, të tilla tema të paprekshme, të tillla tabu. Tipare këto të skalitura tek kundërshtari. Kjo dihet. Po ai është në pushtet. Si do bëhet diferenca me të? Duke mbajtur të njëjtin kult, vetëm se në opozitë! Shpresa të vakëta amerikane E qartë është se PD ka sot një raport tjetër me partnerët, sidomos me amerikanët. Izolimi ndërkombëtar që ishte prezent deri dy vite më parë, ka rënë. Kontaktet me admistratën Trump, demokratëve nuk i mungojnë. Diferenca vihet re tek qëndrimet e ambasadës së SHBA në Tiranë. Jo vetëm nuk ka brohoritje për qeverinë e për Ramën, por mungoi dhe urimi për fitoren e zgjedhjeve. Shpresa të mëdha ka në selinë blu, se ky korent i ri do të sjellë dobësimin e Ramës. Frytet e para priten ndoshta tek raporti final i OSBE-ODIHR për zgjedhjet. Parapraku ka qënë jo pak kritik. Nga ana tjetër, ka jo pak entuziasëm se me zhvillimet e reja të çështjes McGonigal atje, të vihet më shumë nën prozhektor e përgjegjësi, Edi Rama. Departamenti i Drejtësisë ka publikuar dosjen ku konfirmohen kontaktet e afërta të kryeministrit me ish-zyrtarin e lartë të FBI që po bëhet shembull në Uashington për kepërdorimin e pushtetit e për afera deri në tradhti. Jo pak flitet në ambientet e PD dhe për revokim të non-gratës e për një ftesë për z. Berisha për të vizituar SHBA. Megjithatë, duke parë se ku po shkon bota me krizat e mëdha e me dy fronte të përditshme lufte, zor të besohet se do të ketë një vëmendje të shtuar për regjimin në një vend të vogël e jo të rëndësisë së parë për Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Sfida e Tiranës, në prag Përtej se çfarë do të sjellë oqeani dhe sa shpejt, dihet mirë se PD ka në prag një tjetër sfidë sfilitëse. Zgjedhjet për bashkinë më të madhe në vend, janë shumë më afër nga sa mendohej. Me 11 shtator e deklaroi Edi Rama kur shpalli edhe kandidaten, Ogerta Manastirliu. Dhe la porosi që të procedohet me shkarkimin e Veliajt, i cili është prej shkurtit të këtij viti në paraburgim, dhe aktualisht pritet të nisë gjykimi. 13 akuza zyrtare i janë komunikuar. Me gjithë këtë traumë, sërish mazhoranca e sheh veten në favor në kryeqytet. Aq sa Edi Rama ia lejon vetes të garojë me një person të rritur me pushtet e portofole ministrore, merita kryesore e së cilës është se ka qënë bashkëpunëtore besnike e shefit, që prej drejtimit të Bashkisë. Sikletet e mëdha tani i ka PD. Jo vetëm i duhet të bëhet gati për këtë betejë, por e ka jetike që të dalë dhe mirë. Herën e fundit, humbja në kryeqytet ishte me 50 mijë vota. PD është e dënuar ta ngushtojë këtë hendek dramatik. Një dërrmim tjetër elektoral do të ishte fatal e do të dëmtonte dhe retorikën për masakër elektorale. Demokratëve nuk u mungojnë emrat e mirë për të bërë garë në Tiranë. Problemi është se PD-së i duhet të bashkojë çdo forcë opozitare dhe u lypset dhe konsensusi i tyre. Që tani, Mundësia e Shehajt është shprehur se ka kushte për këtë bashkëpunim. Kërkohet një figurë jashtë radhëve të partive. Sa e mundur do jetë? A do të gjendet lehtë dikush që të marrë përsipër këtë barrë kaq të rëndë? Janë shumë pyetje e dilema në kampin opozitar. E sigurtë është se kjo sfidë do të vijë. Madje shumë shpejt. Ndoshta për pak javë.

PD, 7 humbje – asnjë ndryshim

Nga Newsbomb.al

Artikuj të ngjashëm Artikuj

Lufta me Bulevardin

“ALBANIAN FILES”: 4 çështjet e debatueshme

Vajzat e humbura

Librazhdi, qyteti që nuk njihni, me bujtina dhe aventura që ju lënë pa mend

Mariglen Disha, njeriu pas vizionit të ri për Librazhdin!

PROTESTA E MEMEVE TË TALLESH NË ZGRIPIN E PAMUNDËSISË

Artikujt më të lexuar

Zvërneci, investimi që do ndryshojë historinë e turizmit shqiptar

Përtej Zvërnecit

Vajzat e humbura

Lufta me Bulevardin

Gjergj Luca, kryeoligarku i Shkrimsit, rebeli që grisi diplomën për t’u bërë biznesmen

JETA E NATËS NË VITET ’90, NGA DISKO ALBANIA DHE MARIKAJ TE BUZUKËT E PARTYT RAVE

Sabri Godo, veç “SKËNDERBEU”-t ju rrëfej betejat e mia me kalë

Kontaktet

Kategori

Mirëse u ktheve!

Hapni një llogari të re!

Merrni fjalëkalimin tuaj

Je i sigurt që dëshiron ta zhbllokosh këtë artikull?

Are you sure want to cancel subscription?