Në USA, me tranzit nga Serbia

Shqipëria fitoi me Letoninë dhe mori 3 pikë jetike, por loja ndezi më shumë kritika sesa entuziazëm. Kombëtarja duket ende e brishtë në finalizim dhe pa një bosht të qëndrueshëm, ndërsa në tetor përballja me Serbinë pritet të vendosë fatin e Botërorit. Po çfarë ndodh me ekipin dhe ku gabon stafi teknik? Nevil Dede flet hapur për problemet e skuadrës, kujtimet me Brojën dhe rrugën e vështirë drejt ëndrrës kuqezi.

E gjithë vëmendja ishte mbërthyer në “Air Albania”, ku nata në Tiranë peshonte si një mantel i bardhë. Stadiumi gumëzhinte, zemrat rrihnin fort me ritmin e ankthit dhe të shpresës. Shqipëria kishte nevojë për një fitore, jo vetëm për statistikë, por edhe për besim, për atë ëndërr të madhe që quhet Botëror. Përballë letonezëve dukej e lehtë në letër, por tmerrësisht e vështirë në fushë. Dhe në fakt ashtu ndodhi. Një gol u shënua duke vulosur fitoren 1-0 ndaj Letonisë. Ishte si një gur i çmuar i hedhur në ujë, që shkëlqen por nuk e qetëson turbullimin.

Të paktë ata që iu gëzuan triumfit, të shumtë ata që u turrën dhe u kapën fort pas kritikave. Sepse më shumë se festa, në fund mbeti shija e një loje që nuk dha frymëzim. Skuadra u përpoq maksimalisht, por në fushë u duk si një trup i rëndë që gjente gjithçka, veç golave. Njëjtë si violina e vjetër që luan notat e duhura, por pa melodi. Në tribunë gëzimi qe i ligjshëm, por edhe pyetja e madhe: A mjafton kjo për të na çuar në Botërorin e Amerikës? A mundet ky ekip të bëjë ndeshjen e jetës në tetor përballë serbëve, aty ku do të kemi tranzitin drejt ëndrrës së jetës?