Kronikat dhe reportazhet për hapjen e sezonit turistik në Shqipëri janë kthyer në një ritual dhe rutinë që zakonisht nis me një peizazh magjepsës mesdhetar, vazhdon me disa shifra e statistika krahasuese për numrin e turistëve, rezervimet apo investimet dhe përfundon me një opinion që lëkundet mes mahnitjes nga bukuria e pejsazhit dhe shqetësimit për çmimet apo mbingarkesën e destinacionit.
Shumë e vështirë të shmangesh këtë skemë tipike, qoftë kur bëhet fjalë për një reportazh rrëfimtar, qoftë ai edhe për çeljen e sezonit veror për Ksamilin që edhe në përshkrimet dhe kronikat e mediave më të njohura të botës turistike cilësohet si “Maldivet e Evropës”. Sidoqoftë, janë të njëjtat brigje përballë Korfuzit, janë i njëjti det, plazhe, ishuj dhe blerim, që dikur ruheshin nga rojet kufitare me kallashnikov, e që sot mbushen me turistë italianë, grekë, gjermanë, polakë e skandinavë, që lëvizin lirshëm me jahte e varka turistike. Mijëra vizitorë në të njëjtën hapësirë ku dikur liria e lëvizjes ishte e kufizuar. Ndryshon vetëm fakti, që në vend të brezareve me ullinj e portokale, tani lartësohen hotele, bare dhe rretorante, shezlone e çadra plazhi.
Mbështetni autorët dhe abonohuni në përmbajtje
Këto artikuj janë premium. Zhbllokoji për të lexuar të gjithë artikullin.







