Turbulloje që të kullojë

Sikur ta vëmë veten për një çast në vend të administratorëve apo drejtorëve që dhanë dorëheqjet nga veriu në jug, në fakt do të qe pak zhgënjyese, pasi mungon keqardhja për ata që po e pësojnë, madje historia ngjan disi qesharake. Bëhet fjalë për njerëz në shumicën dërrmuese të tyre arrogantë, të butë si pambuk me eprorin, të poshtër me vartësit, hajdutë të vegjël, pasunarë të rinj. Shumë prej tyre u shpenzuan pa fre gjatë zgjedhjeve të fundit që të fitonte rëndshëm partia që i bëri shefa. Ngazëllimi i tyre për fitoren e pagjasë nuk fshihej, shfaqej në katunde, qytete, zyra, rrugë e sheshe. Shumë prej tyre nuk kishin frikë të shpallnin se prej tyre KM-ja mori një mandat të katërt, përndryshe pa ta “i gjati” do shkonte te drutë. Për t’ia arritur kësaj dite ata bënë trafik influence, bënë pakte me të fortë dhe jo vetëm, shpenzuan para, kanosën të pabindurit me vende pune a halle të tjera dhe fituan, pasi si vetë e thonin mbetën tek vota natë e ditë.

Askush nuk e mendonte që Shpata e Demokleut do të zinte pikërisht ata që me të tyren hipotekuan ngastrat e ushtrimit të pushtetit absolut në copën e tokës ku qenë mbirë. Por jo, i pari i Rilindjes u dha të vetëve një mësim të hidhur se nuk janë ata pa është Ai, por është Ai pa janë ata. Pushteti nuk buron nga poshtë lart, por rrjedh nga lart poshtë. Kaq e thjeshtë është! Nëse ndonjë prej tyre do kishte bërë me gjithë mend ndonjë klasë shkollë do i kishte kthyer në realitet vargjet e Majakovskit: “kur themi partia nënkuptojmë Lenini / kur themi Lenini nënkuptojmë partia”.